چگونه صنعت بیمه منجر به پولشوئی می شود

 ریسک نیوز: هدف از این مقاله پرداختن به نقش حیاتی بیمه در رشد اقتصادی کشور است و همچنین آشکار نمودن تهدیدات جدی که صنعت بیمه در کشور مالزی از طریق فعالیت‌های پولشویی با آن رو به رو است. رویکرد مقاله، ارائه تعریف از ریسک‌های مربوط به پولشویی در بخش بیمه با ارائه مثالهای مفید و پذیرفته شده برای کنترل پولشویی در بخش بیمه کشور مالزی است، با تاکید بر اهمیت هوشیار بودن به عنوان تنها راهی که به طور مؤثر با تهدیدات پولشویی در این بخش مقابله می کند.

تحقیقات نشان میدهد دوسوم از موارد پولشویی در بخش بیمه جهان مرتبط با بیمه عمر و یک سوم موارد گزارش شده مربوط به بیمه عمومی است. صرف نظر از این موضوع واسطه های بیمه نظیر نمایندگی ها و کارگزاران -کسانی که در کانال توزیع مستقیم این بخش نقش مهمی دارند- به سادگی در معرض پولشویی قرار دارند. مفاهیم کاربردی این مقاله تاکید بر اهمیت نشان دادن علائم فعالیتهای پولشویی است؛ به این معنی که پیشگیری اولیه، بهترین پیشنهاد برای شرکتهای بیمه در مقابله با فعالیتهای پولشویی در این صنعت است.

گزارشی رسمی از اقدامات مناسب در قانون ضد پولشویی مصوب سال ۲۰۰۱ گامی در مسیر درست بود که دولت مالزی برداشت. بااین حال این مقاله به عنوان یادآور کننده عمل می کند که به رغم این اقدامات، بخش بیمه در برابر فعالیت هایی پولشویی به علت رشد سریع بخش در ارائه محصولات نو و پیچیده و خدمات قابل ارائه در سطح جهان، آسیب پذیر است؛ بنابراین، مطالعه این مقاله برای شاغلین، دانش آموختگان، بیمه گران و دانشجویان مفید است. بیمه، نقشی حیاتی در افزایش رشد اقتصادی یک کشور دارد. این بخش هم در فعالیت های سرمایه گذاری و هم در تامین کردن برای سایر صنایع نقش مهمی ایفا می کند. علاوه بر این، بیمه بر سطح مصرف کل در اقتصاد اثر می گذارد.

برای مثال، مشتری با خرید بیمه نامه عمر از مصرف سایر کالاها صرف نظر می کند، بنابراین، تصمیم خانواده ها برای خرید بیمه عمر سطح مصرف جاری را کاهش خواهد داد که این به معنی افزایش پس انداز کلی در یک کشور است. این امر خط مشی را برای سرمایه گذاری سود بخش فراهم می کند که به توسعه بهتر اقتصادی میانجامد. متاسفانه با وجود نقش مهمی که این بخش دارد اقدامات پیشگیرانه در مقابل پولشوئی موثر نیستند، به عنوان مثال: انواع جرائم مالی که پول ها از طریق درامدهای غیر قانونی به پول های قانونی مبدل میگردند. عدم اطلاع و توجه بخش بیمه از این موضوع بیشتر به سه دلیل است. سیاست گذاران در اکثر کشورها تصور میکنند که بخش بیمه غیر جذاب و مسیر سختی برای پولشوئی است. این حقیقت بدین علت است که بخش بیمه، محصولات و خدمات محدودی را به مشتریانش ارائه می دهد که مانعی برای به کارگیری اهداف پولشویی است.

تکنیکهای مختلف ارزیابی ریسک که قبل از صادرکردن بیمه نامه مورد استفاده قرار میگیرد. این ارزیابی ها کنترل مناسبی بر عملیات صدور بیمه نامه دارند. انتقال پول از یک شخص به شخص دیگر در بخش بیمه خیلی راحت نیست. یکی از راههای اصلی انتقال پول در بیمه بازخرید بیمه نامه خریداری شده است.

هرچند، این کار ممکن است کاهش ارزش سرمایه ۲۰ درصدی یا بیشتر را برای دارنده  در پی داشته باشد که غالبا برای پولشویی انتخاب نامناسبی است. این تصور که بخش بیمه برای فعالیت های پولشویی کمتر مستعد است در اکثر بخش های جهان منجر به دادن آزادی به کسب و کار بیمه شده است، بدون اینکه به نتایج منفی آن توجه شود. زمانی که پولشویی رخ دهد، بیمه گران در معرض ریسکهای قانونی، عملیاتی و شهرت قرار میگیرند. در این میان، ریسک شهرت (عامل بالقوهای که با تبلیغات نامساعد بیمه گر در خصوصی فعالیتهای تجاری و مشارکتی، خواه درست یا نادرست، موجب کاهش اطمینان در کل موسسه خواهد شد) بیشترین تاثیر مضر را دارد. در ۱۰ سال اخیر تعدیل چشم گیری همراه با اگاهی نسبت به پولشویی در بخش بیمه ایجاد شده است. انجمن جهانی ناظران بیمه به عنوان یکی از نهادهای غیردولتی، بر نظارت و کنترل فعالیتهای پولشویی در بخش بیمه توجه دارد. بعد از آغاز سال ۲۰۰۰،  IAIS  مقابله با پولشویی در بیمه را در اولویتهای مهم قرار داد. در ژوئن ۲۰۰۳، گروه کار فعالیتهای مالی مجموعهای از ۴۰ پیشنهاد مربوط به ضد پولشویی مقابله با فعالیت های مالی تروریستی را که در بردارنده هشت پیشنهاد خاص در رابطه با فعالیتهای مالی تروریستی به منظور مقابله فعالیت های تامین مالی تروریسم، در ماه اکتبر ۲۰۰۱ بود، پذیرفت. به این ترتیب، در اکتبر ۲۰۰۳،  IAIS اصول کلی و روشی را تصویب و منتشر کرد که برای نظارت بیمه گران در تمام دنیا بازنگری شده بود. در کشورهای در حال توسعه، بخش بیمه بیشتر در معرض اسیب پولشویی قرار دارد، به این دلیل که در کشورهای در حال توسعه اغلب قوانین، بخش بیمه را از اقدامات و تدابیر احتیاطی مستثنی می کنند. هرچند اخیرا کشورهای در حالی توسعه نظیر مالزی اقدامات پیشگیرانه را برای مقابله با پولشویی در بخش بیمه شروع کرده اند. در طول این مدت، این سیاستها به دنبال اشکار نمودن فعالیتهای پولشویی در بخش بیمه مالزی بودند تا بتوانند تمام بخش مالی کشور را مورد حفاظت قرار دهند.

 

۱٫ ریسکهای پولشویی در بخش بیمه

 به طور کلی، در سرتاسر جهان بخش بیمه انتقال ریسک پس انداز و خدمات سرمایه گذاری را برای افراد، شرکتها و دولتها فراهم میکند. مانند دیگر بخشهای مالی، بخشی بیمه نیز به شدت در معرض پولی های منتج از فعالیتهای مجرمانه (به خصوصی پولشویی) است. این بخش به سبب ماهیتش در ایجاد بازده مطمئن و تمیز وجوه سرمایه گذاری شده، محل جذابی برای پولشویی است. پولشو، کسی است که پولها را وارد سیستم بیمه کرده و مبالغی را از شرکت بیمه دریافت می کند و از این طریق با موفقیت پولش را قانونی می کند.

 FATFدر سال ۲۰۰۵ موارد گوناگونی از پولشویی مرتبط با بخش بیمه را فاش کرد. در طی سالهای ۲۰۰۴-۲۰۰۵، از ۹۴ مورد گزارش شده، ۶۵درصد آنها با بیمه عمر مرتبط بودند. در حالی که ۳۰ درصد موارد مربوط به بیمه های عمومی بودند و ۵ درصد هم مربوط به طرحهای اتکایی بود. یکی از مهمترین موارد در این دوره، شامل سرمایه هنگفت ۵۲۵ میلیون دلاری بود. به بسان دیگر، پولشویی در بیمه، ارتباط نزدیکی با تقلب بیمه ای دارد. بخش بیمه به طور کلی هم در بیمه های عمر و هم در بیمه های عمومی از سیستم ضد تقلب برخوردار است. این سیستم بر روش پرداخت حق بیمه تمرکز دارد، اینکه ایا پرداخت با روش ساختارمندی انجام میشود یا خیر، به عنوان مثال، خرید بیمه نامه عمر با حق بیمه یکجا، سرمایه بالا و بازخرید کردن در آینده به صورت نقد ممکن است به طور مستقیم ضرری را متوجه خسارتهای اقتصادی شرکتهای بیمه نسازد، اما میتواند برای پاک نمودن عواید جرم استفاده شود.

بیمه نامه های عمر دائمی که ارزش باز خرید نقدی دارند ابزار جذابی برای پولشویی هستند. چنین ارزشهای نقدی میتوانند توسط پولشو بازخرید شوند و یا به عنوان منبعی برای سرمایه گذاری آینده استفاده شوند، برای مثال، دریافت وام در أزاء ارزشهای نقدی۔ این بیمه نامه ها (فعالیتها) به طریق مشابهی مانند تراستهای واحد یا صندوقهای متقابل فعالیت میکنند، به عبارت دیگر پولشو می تواند وجوه را به بیمه نامه وارد یا خارج کرده و با پرداخت جریمه کم آن را بازپس بگیرد. قراردادهای مستمری نیز در معرض ریسک پولشویی قرار دارند؛ زیرا انها به پولشوها اجازه می دهند وجوه نامشروع خودشان را به جریان درآمدی فوری یا مدت دار تبدیل کنند. سود اوراق قرضه بیمه اغلب در ترکیبی از سهام، اوراق بهادار با نرخ بهره ثابت و اموال سرمایه گذاری می شود و بدین گونه یکی از بهترین انواع سرمایه گذاری یکجا در سالهای اخیر بوده است. قراردادهای مستمری به عنوان سرمایه گذاریهای کم ریسک رواج پیدا کرده اند، زیرا بازده آنها از طریق پاداش ها به دست بیمه گذاران میرسد. (یک جنبه بسیار جذاب  قراردادهای مستمری، مخصوصا برای آنهایی که وجوه غیرقانونی دارند)

کمیته فرعی تقلب بیمه ای در سال ۲۰۰۴ مثالهایی ذکر کرده است. این مثالها شامل این موارد بودند:

* قرار دادهای بیمه عمر سرمایه گذاری یا با حق بیمه یکجا

* بیمه نامه های عمر با حق بیمه یکجا که ارزش نقدی را حفظ می کنند.

* مقرری سالانه ثابت و متغیر

 *بیمه نامه های عمر و پس انداز با مدت معین در صورتی که بیمه نامه عمر منقضی شود یا بیمه گذار آن را بازخرید کند، وجوه در اخیتار بیمه گذار یا ذی نفعانش قرار میگیرد. باید توجه داشت که در قراردادهای بیمه، ذی نفع می تواند قبل از سررسید یا بازخرید بیمه نامه تغییر کند. بیمه نامه همچنین میتواند به عنوان وثیقه برای خرید سایر ابزارهای با منشاء متفاوت در سیستم مالی باشند. از سوی دیگر پولشویی در بیمه نامه های غیر عمر اغلب با خسارت های اغراق آمیز یا ساختگی همراه است؛ برای مثال، به منظور وصول بخشی از وجوه غیر مشروع سرمایه گذاری شده ادعای خسارت جعلی میتواند از طریق مطالبه براساس حریق غیرعمدی یا صورتهای دیگر انجام شود. مثالهای دیگر شامل فسخ بیمه نامه ها برای برگشت حق بیمه به صورت چک بیمه گر و پرداخت حق بیمه های اضافی به وسیله درخواست های بعدی برای باز پس گیری مبالغ بیشتر است.

پولشویی همچنین میتواند از طریق کم بیمه شدگی رخ دهد در جایی که مجرم می تواند بگوید که غرامت را برای تمام خسارت دریافت کرده درحالی که در حقیقت به طور کامل دریافت نکرده است. پولشویی در بیمه اتکایی می تواند با تاسیس شرکتهای اتکایی جعلی یا واسطه های اتکایی، توافقات پذیرش ریسک به نیت واگذاری کامل و کپتیوها یا با سوء استفاده از معاملات معمول اتکایی رخ دهد. کمیته فرعی تقلب بیمه ای در سال ۲۰۰۴ مثال هایی را در این رابطه بیان کرده است:

*انعقاد قراردادهایی سوء با بیمه گر اتکایی از طریق بیمه گری که عواید حاصل از وجوه کیفری یا تروریستی را به منظور پنهان سازی منشاء آنها پوشش میدهد.

* تاسیس شرکت بیمه اتکایی جعلی برای این منظور که عواید جرائم را بیمه گران اتکایی قانونی بسپارند. واسطه های بیمه ای – مستقل یا به شکل دیگر – کانال های مستقیمی برای توزیع، قبول تعهد و تصفیه خسارت بیمه بیمه گذاران و شرکتهای  بیمه اند. FATF بیان می کند که واسطه های بیمه ای باید در فعالیت های ضد پولشویی نقش مهمی را ایفاء کنند. پیشنهادهای FATF به بیمه گران اجازه میدهد، در شرایط سخت، به مشتریان با تلاشی که توسط واسطه ها انجام میشود، اعتماد کنند. همین اصول میتوانند در مورد واسطه های بیمه مورد استفاده قرار بگیرند. شخصی که میخواهد پولشویی کند، ممکن است به دنبال واسطه بیمه ای بگردد که زیاد اگاه نباشد یا از رویه های مهم پیروی نکند و یا کسی که در شناسایی یا گزارش اطلاعات مربوط به موارد پولشویی ناتوان باشد. به همین ترتیب خود واسطه ها نیز میتوانند کانالهایی برای ورود وجوه غیرقانونی برای بیمه گران ایجاد کنند.

۲. پولشویی و ارتباط آن با بخش بیمه (مثالهای موردی)

 در این بخش، چندین سناریو و مثال های موردی عنوان می شود از اینکه پولشویی چگونه در بخش بیمه پیاده سازی می شود. این مثالها از گزارش FATF اقتباس شده است.

۱-۲ پولشویی در بیمه عمر

 در این حالت پولشوها از بیمه عمر با حق بیمه یکجا بهره میبرند. قابلیت تعدیل شرایط بیمه نامه های عمر، زمینه پولشویی مبالغ ریاد را فراهم می کند که این امر معمولا از طریق پرداخت های قابل توجه در بیمه نامه های عمر با حق بیمه یکجا صورت میگیرد. این موضوع زمینه سرمایه گذاری پیچیده ای را فراهم می کند. در این حالت هدف مشتری، بهره بردن از پوشش بیمه ای نیست؛ بلکه وی به دنبال فرصتی برای سرمایه گذاری است. هنگامی که حق بیمه های سالانه از طریق حسابی که کل وجوه در آن سرمایه گذاری شده پرداخت شود، ظاهرا ریسک بالای پرداخت یکجا را تقبل می کند.

*مثال واقعی ۱: شخصی در کشور بلژیک که خودش را با قصد تقلب، ورشکسته معرفی کرده بود، از طریق حساب بانکی یکی از اعضاء خانوادهاش پول نقد را به بانک واریز کرد و ان را از طریق چک باز پس گرفت این چک به وکیل او پرداخت شد. سپس وکیل نیز بخشی از پول را از طریق چک به اعضای خانواده او برگشت داد که ماند مبلغ مورد نظر به عنوان حق بیمه یکجای بیمه نامه عمری پرداخت شد که خیلی سریع فسخ شده بود. ارزش باز خرید بیمه نامه هم به اعضای خانواده برگشت داده شد.

۲ باز خرید سریع بیمه نامه

در این بخش، پولشوهابیمه نامه هایشان را در مراحل اولیه اعتبار بیمه نامه بازخرید میکنند. این کار برای دریافت پول تمیز در اولین فرصت است. این امر اغلب در بیمه نامه های عمر با حق بیمه یکجای زیاد و بیمه نامه حساب سپرده معمول است که برخی از بیمه گذاران به رغم اینکه توجیه اقتصادی ندارد باز خرید سریع را انتخاب کنند. مثال واقعی ۲: شخصی در بلژیک مبلغ یک میلیون یورو را در شرکت بیمه عمر به صورت نقد بابت حق بیمه یکجای دو بیمه نامه سرمایه گذاری کرد و ۴۰ درصد از سرمایه گذاری را در اثر باز خرید زودهنگام از دست داد. این مقدار به دلیل نگرانی و اجتناب از تلاش برای شناسایی طلبکاران بعد از ورشکستگی غیرواقعی شرکت در خارج حوزه قضایی نقد شد.

۲ پولشویی از طریق بیمه های عمومی

 در این حالت، پولشو برای کالاهای با ارزش، بیمه نامه عمومی خریداری می کند. روش کار در اینجا تبدیل وجوه نامشروع به پول تمیز از طریق مبالغی است که شرکت بیمه پرداخت میکند.

 مثال واقعی ۳: در ژانویه ۲۰۰۴، آقای X در نروژ گزارش داد که خانه اش مورد سرقت قرار گرفته است. او برعلیه شرکت بیمه ادعای مطالبه خسارتی بالغ بر ۱۱۰۰۰۰ کرون (نروژ) بابت کالاهای دزدیده شده نمود. متعاقب این مسئله آقای X کشتی کوچک خود را به قیمت ۲.۷ میلیون کرون فروخت و به ازاء آن جواهراتی که ارزش هرکدام ۵۰۰۰۰۰ کرون بود بابت بخشی از پول دریافت نمود. اولین برداشت این است که آقای X در امدش کاهش

یافته و دارایی دیگری ندارد. درحالی که او در سال ۲۰۰۰ بیکار بوده و هیچ درامدی نداشته، اما در سال ۲۰۰۱ درامد او به ۴۳۰۰۰ کرون رسیده بود و در سال ۲۰۰۲ به مبلغ ۲۳۳۰۰۰ کرون افزایش یافته بود. سوالی که مطرح است اینکه چگونه آقای X مالک کشتی لوکس و کالاهایی گران بها(که دزدیده شده بودند) شده بود با اینکه درآمد کمی داشت؟ این کاملا واضح است که امکان دارد آقای X کشتی و کالاها را از طریق وجوه غیر قانونی خریداری کرده باشد

 ۴۲ زمان انتظار

 دوره انتظار این اجازه را می دهد که وجوه حق بیمه پرداختی تحت عنوان پول تمیز در مدت فسخ قرار داد استرداد شود. در برخی کشورها به خریدار بعضی از بیمه نامه عمر این حق داده می شود که قرارداد را در دوره زمانی کوتاهی فسخ کند (به عنوان مثال دوره ۱۰ روزه) مشتری حق بیمه های پرداختی را به عنوان پول های تمیز پس میگیرد.

*مثال واقعی ۴: اقای Z انگلیسی مبلغ ۲۵۰۰۰ پوند را در اوراق قرضه سرمایه گذاری کرد که یکی از اشکال بیمه نامه سرمایه گذاری است، سرمایه گذاری کرد. این پول حاصل فروش خانه ای بود که مشاور حقوقی او ان را تایید کرده بود. این اوراق را خواهر او بنا به وکالت نامه ای که بابت امور مالی اش داشت برعهده گرفت؛ زیرا او در زندان بود. در مدت انتظار، اوراق قرضه مزبور به وسیله آقای Z باطل شد. خواهر آقای Z بیان کرد که برادرش از خرید این اوراق راضی نیست و وجوه برگشتی به خواهر آقایZ  بر می گردد. این موضوع تلاش هایی را نشان میدهد که ممکن است از طریق عملیات مجرمانه حاصل شده باشد. این گونه محروم کردن از دارایی ممکن است تلاشهای اقای Z باشد برای خنثی کردن هر گونه اقدامی که برای مصادره آنها توسط قانون انجام گیرد.

۵-۲ توافق میان مشتریان و واسطه ها یا کارکنان شرکت های بیمه

 موارد گوناگون، وجود رفتارهای دسیسه آمیز بین مشتریان و دلالان/ واسطه ها یا میان واسطه ها و شرکت های بیمه را نشان می دهد. واسطه ها با پذیرش وجوه نامشروع و انتقال انها در عوض دریافت کارمزد بالا درگیر این موضوع می شوند.

مثال واقعی ۵: قاچاقچی دارو در کانادا بیمه نامه عمری با ارزش ۸۰۰۰۰ دلار آمریکا خریداری کرد. بیمه نامه از نمایندگی یک شرکت بیمه بزرگ با چک بانکی خریداری شده بود. تحقیقات نشان داد که نماینده از اینکه وجوه مورد استفاده برای خرید بیمه نامه، حاصل قاچاق دارو بوده اگاهی داشته است. نماینده به دریافت کمیسیون بالاتری متهم شده بود. سه ماه بعد از این معامله، دلال دارو بیمه نامه را نقد کرد.

۶-۲ شخصی ثالثی که حق بیمه ها را پرداخت میکند

این حالت به تامین مالی بیمه نامه توسط شخص ثالثی به غیر از بیمه گذار اشاراه می کند؛ کسی که در زمان صدور بیمه نامه نقشی ندارد. منبع وجوه و روابط بین بیمه گذار و شخص ثالث برای شرکت بیمه نامعلوم است.

*مثال واقعی ۶: در بلژیک، زوجی بیمه نامه عمری را به نام خودشان با حق بیمه سالانه تهیه می کنند. شرایط بیمه نامه این امکان را فراهم میکند که در صورت فوت زن یا شوهر، دیگری میتواند ذینفع بیمه نامه باشد. حسابی که از محل ان حق بیمه ها پرداخت می شد، متعلق به بیمه گذاران نبود بلکه یک شرکت خارجی است که آنها قبلاً مدیرانش بوده اند. تحقیقات آشکار کرد که این سناریو قصد پنهان کردن منشاء غیر مشروع وجوه را داشته است که از نگرانی های زوج در مورد خطرات و تقلبات سازمان یافته مالیاتی نشات میگیرد.

 ۷-۲ ریسک های معاملات بین المللی

معاملات بین المللی ساختارهای متنوعی دارند؛ ساده ترین حالت، پرداخت از طریق حساب یک بانک خارجی یا تهیه بیمه نامه از کشور دیگر است. روشهای پیچیده تر، شامل انتقال پول از طریق حساب ها یا چکهایی مربوط به سایر کشورهاست که کنترل منبع وجوهات را برای شرکت های بیمه سختتر می کند. موارد دیگر شامل مشتریان  خارجی و مشتریان غیر مقیم است که خواستار صادرنمودن بیمه نامه از طریق واسطه های داخلی و یا خارجی است.

مثال واقعی ۱. ۷: یک شرکت بیمه در المان پیشنهادی برای صادرنمودن ۴ بیمه نامه عمر با پرداخت حق بیمه یکجا ۷۵ میلیون یورو برای هر کدام دریافت نمود. شرایط این بیمه نامه ها برای بیمه گذار و سایر شرکای ان این مزیت را داشت که میتوانستند وامی به ارزش ۳۴۰ میلیون یورودریافت کنند. هریک ۷۵ میلیون یورو را به حساب سپرده در بانک وام دهنده نگاهداشته و سرمایه گذاری می شود. بانک می تواند بهرهای با کمتر از ۶ درصد را برای تمام مدت وام تضمین کند. وام در سررسید با پرداخت های بیمه ای تصفیه میشود.

مثال واقعی ۲. ۷: در نتیجه اطلاعات حاصل از تحقیقی در مورد قاچاق داروهای مخدر مشخص شد تعدادی از شرکت های بیمه، تعداد بیشماری بیمه نامه صادر کردند که وجوه آنها از عواید قاچاق دارو تامین شده بود. این تحقیقات نشان میدهد که عواید داروهای مخدر برای مدت زمان زیادی قبل از سال ۲۰۰۱ در بیمه نامه های عمر سپرده گذاری شده است. این بیمه نامه به وسیله کارگزاری اصلی که در کلمبیا و دیگر مناطق آمریکای جنوبی اداره میشد، صادر شده بود. وجوه غیر قانونی از طرق مختلف به بیمه نامه ها وارد شدند. در ابتدا و غالبا از طریق انتقال الکترونیکی و به واسطه شخص ثالث بود. این نقل و انتقالات الکترونیکی معمولا به وسیله کارگزاران پولی سازماندهی میشود. هنگامی که وجوه به حساب موسسات واریز می شود، کارگزار،  اطلاعات تفصیلی در خصوصی چگونگی تفکیک پول های الکترونیکی و اینکه کدام حسابها تامین کننده این وجوه بوده اند، فراهم می کند. بیمه گر همچنین مبالغی در از طریق چک های شخص ثالث و حواله های ساختارمند دریافت میکند. سرانجام، برخی از حق بیمه ها از حساب کارمزد کاگزاران پرداخت می شود. در این سناریو، کارگزاران پول نقد را از مشتری در کلمبیا دریافت می کنند و از طریق وجوه حساب عملیاتی تجارت و یا بخشی از چک کارمزدشان به بیمه نامه مشتری اعتبار می یخشند.

۸ – ۲ بیمه گذاران متقلب، شرکت های بیمه و بیمه های اتکایی

 وقتی که بزهکاران بر ساختارهای پیچیده چیره شده و سپس از طریق شرکت های بیمه به روابط تجاری وارد شده تا بتوانند پوشش های بیمه ای کسب کنند، موارد مختلفی مورد توجه قرار میگیرد. هدف قراردادهای مختلف بیمه ای بازرگانی، وجوه غیر مشروع است. برخی اوقات این امر، اهداف پولشویی را در شرکت های بیمه اتکایی تسهیل می کند. از این رو بزهکاران قادر خواهند بود عواید خاصلی از فعالیت های مجرمانه را سرمایه گذاری کنند و در ظاهر تجارت قانونی انجام داده و شروع به انتقال پول در قالب شرکت بیمه و یا بیمه اتکایی کنند.

 مثال واقعی ۱-۸: شرکت A، یک شرکت بیمه در آمریکا است. مقامات قانونی مشخص نمودند که کمپانی A عواید حاصل از تجارت مواد مخدر را در قالب بیمه نامه هایی که بیمه سال های ۲۰۰۳-۱۹۹۵ فروخته، جذب نموده است. تحقیقات بعدی نشان داد که شرکت A به عنوان درصدی از بیمه نامه های عمر که در نهایت به بیمه گذاران بیمه فروخته شده به کار گرفته میشود. در برخی موارد بخشی از این وجوه به عنوان سپرده تا پایان یافتن بیمه نامه های انتقال داده شده به مشتریان A باقی می ماند.

 در اغلب موارد، بیمه نامه های انتقال داده شده به مشتریان A، به دلیل قابل توجهی برای خارج کردن وجوه از حساب تضمینی خود ایجاد می کرد و در واقع مانند یک بانک بدون مجوز فعالیت میکرد که سپرده گیری کرده و وجوه را از جانب مشتریان بفروشد.

مثال واقعی ۸.۲: شرکت Z که در روسیه مستقر است دو شرکت بیمه تاسیس کرد. موسسین این دو شرکت بیمه، وجه کافی برای تامین سرمایه مورد نیاز را نداشتند؛ بنابراین شرکت Z به یکی از شرکتهای بیمه که تاسیس نمود ۱۰۰۰۰۰۰ روبل وام داد. شرکت بیمه، ۴۰ عملیات مالی متقابل را با این مبلغ با شرکت های بیمه دیگر ترتیب داد. سرمایه لازم هر دو شرکت که ادعا می شود با این وجوه تامین شده برای دریافت مجوز معتبر فعالیت های بیمه ای کافی بود. شرکتهای بیمه تازه تاسیس، مشتری های قانونی و ساختگی را جذب کردند (مشترهای قانونی برای ترکیب درآمدهای مشروع و غیر مشروع ضروری است) بیش از ۹۰ درصد از حق بیمه هایی که شرکت های بیمه مذکور دریافت می کردند به گروهی از شرکتهای بیمه اتکایی روسی مرتبط است که قراردادهای اتکایی پی در پی را به اجرا در می آورند و مبالغ مشخصی از حق بیمه های اتکایی را به شرکت های بیمه اتکایی مناطق آزاد در قبرس و مونته نگرو انتقال میدهند. وجوه باقیمانده برای خرید برات ها توسط شرکت های سرمایه گذاری – که علاقمند به اجرای آنها در جدول زمانی مشخص میباشند-استفاده میگردد. شرکت های بیمه اتکایی مناطق آزاد نیز برات های پر ریسکی را از شرکت های سرمایه گذاری خریداری می کنند. آخرین اخبار حاکی است، برات ها هرگز برای پرداخت و استفاده ازاد از وجوه قانونی برای فعالیت های سرمایه گذاریشان عرضه نشده اند.

 ۳. شناسایی علائم پولشویی در بخش بیمه

 یکی از کارهای مشکل در بخش بیمه، شناسایی علائم فعالیت های پولشویی است. درحالی که ابزارهای گوناگونی برای مجازات و تنبیه کردن پولشوها وجود دارد، پیشگیری سریع، همیشه بهترین راه برای شرکت های بیمه است. در ادامه مثال های از علائم پولشویی که در بخشی بیمه انجام می شود می اید:

*درخواست برای بیمه نامه که از جانب مشتری بالقوهای در مکان دور تقاضا می شود؛ درحالی که بیمه نامه مشابه را از مکان نزدیکتر می توان تهیه کرد.

* با مشتری که درخواست پوشش بیمه ای، خارج از کسب و کار معمولش را میدهد.

* با مشتری که شرایط نامطلوبی را که بی ارتباطی با سطح سلامتی و سن اوست، می پذیرد.

* مشتری که بیمه نامه ای با حق بیمه بالا می گیرد که خارج از توان مالی اوست.

* با مشتریای که محصولات بیمه ای که هدف مشخصی نداشته، درخواست کرده و در بیان دلایل سرمایه گذاری هم بی میل است.

* مشتری ای که درخواست فسخ خیلی سریع بیمه نامه را دارد مخصوصا اگر همراه با زیان باشد و همچنین مشتری که درخواست میکند وجوه از طریق چک به شخص ثالثی پرداخت شود.

* متقاضی بیمه که قراردادهایی با سرمایه بالا را درخواست میکند، درحالی که بیمه گذار درگذشته پرداخت های کم و معینی داشته است.

*متقاضی ای که از چک شخص ثالث برای خرید بیمه نامه استفاده می کند.

*متقاضی بیمه که هیچ نگرانی در رابطه با خود بیمه نامه ندارد، اما به فسخ سریع قرارداد علاقه مند است.

۴. آیا رشد بخش بیمه مالزی، نشانه هایی از پولشویی است؟

رشد بخش بیمه در مالزی در این چند سال محسوس بوده است. نمودار۱، روند رشد حق بیمه سرانه بیمه های زندگی و غیر زندگی را در سال های ۲۰۰۲-۱۹۸۰ در مالزی نشان میدهد. مطابق با نمودار، طی سال ۱۹۸۰، رشد بیمه های زندگی و غیر زندگی در مالزی کند بوده است که میانگین این حق بیمه ها به ترتیب بین ۴۸ میلیون دلار و ۵۲ میلیون دلار است.

 

*نفوذ بیمه ای در کشور بعد از سال ۱۹۹۰ با رشد حداکثری در سال ۱۹۹۷ (۲۱۰ میلیون دلار) اغاز شد. در سال ۱۹۹۸، تاثیر واقعی بحران مالی اسیا زمانی که بیمه به آرامی رو به زوال گذاشت، مشخص بود. در طول این مدت، مشتریان به جای سرمایه گذاری وجوه بیشتر نگران پس انداز پول هایشان بودند. در سال ۲۰۰۰ و به دنبال روند رشد جهانی، حق بیمه های زندگی و غیر زندگی در مالزی دوباره افزایش یافت.

۵. اقدامات کشور مالزی برای مقابله با پولشویی در بخش بیمه

*در حال حاضر، اسیب پذیری بخش مالی در برابر فعالیت های پولشویی با سرو صدا آشکار می شود. برای شناسایی این موقعیت ها، کشور مالزی اقدامات گوناگونی را برای مقابله با پولشویی در بخش مالی این کشور به کار برد. قانون ضد پولشویی در سال ۲۰۰۱ تصویب شد. طبق این قانون، نمایندگان مختلف دولتی قدرت کافی برای یافتن، مقابله و عمل بر علیه پولشوها در این کشور را داشتند. این قانون، تمام موسسات مالی (بانکها، شرکتهای بیمه، موسسات کارگزاری سهام، شرکت کارگزاری آتی ها و صراف ها) را ملزم به رعایت قوانین گزارشگری -که قانون ان را فراهم کرده است – می کند. نظیر سایر بخش های مالی، بخش بیمه مالزی باید مشتریان یا معاملات مشکوک را به بانک مرکزی مالزی – به نام بانک نگارای مالزی – گزارش کند. به منظور شناسائی یا یافتن مشتریان و اصل «شناختن مشتری» را که چند سال قبل توسط بانک نگارای مالزی تنظیم شده رعایت کنند. این امر مستلزم جمع آوری اطلاعات کلی درباره مشتری شامل خانواده آن، سوابق مالی و اقتصادی و سایر موارد است. همچنین شرکت های بیمه باید بر گردش های مالی و شیوه معاملات مشتریان موجود نظارت داشته باشند و مراقب تغییرات غیر منتظره حسابهای آنها باشند.

*شرکتهای بیمه نیاز به یک سیستم رسمی برای گزارشی معاملات مشکوک دارند. انها باید کتاب راهنمای سیستم را در دسترسی تمام کارمندان شرکت قرار دهند. سیستم رسمی گزارشگری مشتریان و معاملات مشکوک نیاز به یک متصدی دارد که به کارهای نادرست مظنون شود و به متصدی ذی صلاح که یک عضو ارشد از کارمندان تیم مدیریت است، گزارش دهد. متصدی ذی صلاح موضوع را به نوبت به رئیس واحد نظارت بیمه ای بانک نگارای مالزی گزارش می کند و تحقیقات بیشتر مستقیماً توسط خود بانک نگارای مالزی انجام میشود.

*چهارچوب قانون ضد پولشویی همچنین شرکتهای بیمه را ملزم می کند کارمندانشان را برای آگاهی و هوشیاری در برابر فعالیت های پولشویی اموزش دهند. کارمند در این مفهوم شامل کارمندان تمام حوزه هاست، خط مقدم (نمایندگان، بازاریابان، صادرکنندگان بیمه نامه، پردازش کنندگان، بررسی کنندگان خسارت مدیریت (شامل مدیرعامل و هیات مدیره) و متصدیان ذی صلاح.

* شرکت های بیمه به بیانیه واحد روشنی در خصوصی سیاستهای ضد پولشوئی نیاز دارند و این بیانیه باید به اطلاع کارمندان و مشتریان برسد. قانون ضد پولشوئی، شرکت های بیمه را از نرخ دادن به هر کسب و کاری بدون داشتن اطلاعات کافی منع کرده است. این چنین ممنوعیتی، به هر حال باید به طور روشن برای مشتریان مشخص شود.

* قانون ضد پولشوئی، شرکتهای بیمه را مجبور می کند که بر اقدامات در حوزه اختیارشان رسیدگی داخلی قانونی داشته باشند. این مورد در خصوصی شعبات و شرکت های تابعه شرکت بیمه نیز به کار میرود. صرف نظر از بحثهای پذیرفته شده، شرکتهای بیمه در مالزی ملزم اند آخرین پیشرفتهای پولشوئی در سطح ملی و بین المللی را بکار ببرند. لذا، شرکتهای بیمه باید مبنای قانونی برای نظارت متصدیان بانک نگارای مالزی فراهم کنند. مطابق بخش ۳ (۳) قانون بیمه مصوب سال ۱۹۹۶، متصدیان بانک نگارای مالزی میتوانند بازرسی های منظمی در مورد سطح پذیرش شرکتهای بیمه با رعایت پیش بینیهای قانون ضد پولشوئی انجام دهند.

* در سال ۲۰۰۳، قانون ضد پولشویی اصلاح شد و نام آن به قانون ضد پولشوئی و ضد تروریسم مالی (۲۰۰۱) تغییر کرد. نمونه اصلاح شده قانون ضد پولشوئی، مکانیزم گزارشگری پولشوئی موسسات مالی (از جمله شرکت های بیمه) را به گزارش دادن تروریسم مالی و بلوکه کردن، توقیف کردن و جریمه کردن اموال تروریستی بسط داده است.

۶ . نتیجه گیری

 رشد سریع بخش بیمه که محصولات و خدمات نو و پیچیده را در تمام دنیا ارائه می کند به هدف آسیب پذیری برای فعالیت های پولشوئی در سال های اخیر تبدیل شده است. درک خطر پولشوئی در این بخش عامل بالقوه بزرگی برای کم ارزش نمودن بخش مالی هر کشوری است (به خصوصی در کشورهای در حالی توسعه نظیر مالزی). صرف نظر از این، بخش بیمه به دلایل زیر راه جذابی برای پولشو هاست:

* بخشی بیمه عمر به شدت در معرض فعالیت های پولشوئی قرار دارد، به این دلیل که شکل های متنوعی از بیمه عمر وجود دارند که نرخ بازده بالا و انعطاف پذیری را پیشنهاد می کنند. چنین مشخصاتی، البته فرصتهای بزرگ برای بیمه گذاران وفادار و درستکار است، اما پتانسیل عظیمی برای پولشوها ارائه می کند تا منافع غیر قانونی را قانونی کنند.

 *شرکتهای بیمه عمومی و اتکایی نیز در معرض فعالیتهای پولشوئی قرار دارند. در برخی موارد، شرکت های بیمه عمومی یا اتکایی ساختگی تاسیس می شوند که وجوه را به منظور پنهان نمودن منشاءشان نقل و انتقال می دهند. در این زمینه، سیستمهای قانونی و نظارتی ضعیف نیز به این شرکت های فرضی کمک می کنند. تنظیم کنندگان که بررسیهایی را در زمینه خسارتهای غیر واقعی ترتیب می دهند همیشه پابرجا نیستند، زیرا انها باید در بررسی منشاء پول های مشکوک و نه فقط جایی که آنها می آیند، هوشیار باشند.
منبع : بیمه حکمت صبا

سایر عناوین این مطلب:

اخبار مرتبط :

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *